Ο αείμνηστος Μίμης Πλέσσας μοιράζεται την ιστορία πίσω από το τραγούδι “Βρέχει φωτιά στη στράτα μου”, σε στίχους Λευτέρη Παπαδόπουλου.
Το ζεϊμπέκικο αυτό, ένα από τα πιο γνωστά και αγαπημένα της ελληνικής μουσικής σκηνής, παρά το θλιβερό του θέμα, παραμένει εξαιρετικά δημοφιλές και ακούγεται σε οικογενειακά γλέντια, σε ταβέρνες, αλλά και σε επίσημα βραδινά προγράμματα, ακόμα και σε γάμους!
Το “Βρέχει φωτιά στη στράτα μου”, με τη μουσική του Μίμη Πλέσσα και τους στίχους του Λευτέρη Παπαδόπουλου, θεωρείται ένα από τα δέκα κορυφαία ζεϊμπέκικα του περασμένου αιώνα.
Ο Μίμης Πλέσσας, ένας γίγαντας της ελληνικής μουσικής, συνεργάστηκε για πολλά χρόνια με τη Finos Films, για την οποία και γράφτηκε το τραγούδι. Οι συνθέσεις του συνόδευσαν μερικά από τα πιο αγαπημένα φιλμ του ελληνικού κινηματογράφου, και η διεθνής του προσέγγιση έδινε στα τραγούδια του έναν ξεχωριστό χαρακτήρα.
Με αφορμή τον θάνατο του μεγάλου αυτού καλλιτέχνη, ανακαλούμε την ιστορία πίσω από το θρυλικό “Βρέχει φωτιά στη στράτα μου”, που έγινε διάσημο μέσα από τη σκηνή της ταινίας “Ορατότης Μηδέν”. Στην κορυφαία αυτή σκηνή, ο Νίκος Κούρκουλος, σε μια στιγμή έντασης και απελπισίας, καίει όλα του τα υπάρχοντα, εκφράζοντας την προσωπική του οδύνη.
Ο Μίμης Πλέσσας αποκάλυψε σε συνέντευξή του ότι η ιδέα για το ζεϊμπέκικο προέκυψε όταν ο Νίκος Φώσκολος, σκηνοθέτης της ταινίας, του ζήτησε ένα τραγούδι για να συνοδεύσει τη σκηνή όπου ο Κούρκουλος καίει τα ρούχα του. Αν και ο Πλέσσας δεν είχε δει τη σκηνή, εμπνεύστηκε άμεσα τη μελωδία, και μαζί με μουσικούς όπως ο Γιώργος Ζαμπέτας την ηχογράφησαν. Η φωνή που επέλεξε να ερμηνεύσει το τραγούδι ήταν του νεαρού τότε Στράτου Διονυσίου, που σύντομα έγινε αστέρι.
Ο Λευτέρης Παπαδόπουλος, στιχουργός του τραγουδιού, θυμάται πως συμφώνησαν με τον Πλέσσα ότι το τραγούδι έπρεπε να είναι ένα βαρύ ζεϊμπέκικο. Ο Παπαδόπουλος πήγε τον Πλέσσα σε λαϊκά μαγαζιά, ώστε να πάρει αίσθηση της ατμόσφαιρας, και όταν του έδωσε τους στίχους, ο Πλέσσας ήταν πλέον έτοιμος να δημιουργήσει ένα από τα πιο κλασικά ζεϊμπέκικα της ελληνικής μουσικής.
