Όταν καλείσαι να αξιολογήσεις τον καλλιτέχνη που σε μύησε στη μαγεία της ποπ μουσικής, το ερώτημα είναι αναπόφευκτο: να αφεθείς στη συγκίνηση ή να σταθείς κριτικά απέναντι στην πορεία του; Ο Tim Byrne στον Guardian απαντά πως και τα δύο έχουν τη θέση τους σε αυτό το αντίο της εμβληματικής Σίντι Λόπερ, μιας ερμηνεύτριας που διατηρεί την εκρηκτική της ενέργεια ακόμα και σήμερα, όπως τότε που πρωτοεμφανίστηκε με το “True Colors”.
Ένα ταξίδι στις διαχρονικές της επιτυχίες
Η καριέρα της Λόπερ υπήρξε γεμάτη έντονες στιγμές, με τις μεγαλύτερες επιτυχίες της να προέρχονται από τα πρώτα της άλμπουμ. Το “She’s So Unusual” παραμένει ένας από τους πιο αξιομνημόνευτους δίσκους της δεκαετίας του ’80, ενώ το “Girls Just Wanna Have Fun” είναι αναμφίβολα το κομμάτι που την καθιέρωσε. Το τραγούδι αυτό, που δίνει το όνομα στην αποχαιρετιστήρια περιοδεία της, κρατήθηκε για το φινάλε της συναυλίας, μέσα σε ένα σκηνικό πλημμυρισμένο από χρώμα και φως, εμπνευσμένο από την Γιαπωνέζα καλλιτέχνιδα Γιαγιόι Κουσάμα.
Ανατρεπτική και πολυδιάστατη φωνή
Η παράσταση ξεκινά με το ρυθμικό “She Bop”, ακολουθούμενο από το “The Goonies ‘R’ Good Enough”, ένα κομμάτι που για χρόνια η ίδια αρνιόταν να ερμηνεύσει μέχρι που οι Αυστραλοί θαυμαστές της την έπεισαν να το συμπεριλάβει στο setlist. Με τη χαρακτηριστική της θεατρικότητα και ενέργεια, η Λόπερ εναλλάσσεται με άνεση ανάμεσα σε μπλουζ, τζαζ, ροκ και κάντρι, αποδεικνύοντας πόσο ευέλικτη και πολυδιάστατη είναι η φωνή της.
Μια από τις πιο δυνατές στιγμές της συναυλίας είναι το “I Drove All Night”, όπου η ερμηνεία της παραμένει το ίδιο ηλεκτρισμένη όπως παλιά, ενώ το “Who Let In the Rain” συνοδεύεται από ένα φόντο καταρρακτώδους βροχής στις LED οθόνες, δημιουργώντας μια οπτικοακουστική εμπειρία.
Μουσική που ξεπερνά τις γενιές
Όσο η νοσταλγία κορυφώνεται, τόσο το κοινό μεταφέρεται πίσω στο χρόνο, αλλά με έναν τρόπο που παραμένει ζωντανός και σύγχρονος. Το “Change of Heart” και το “When You Were Mine” είναι δύο από τις μικρές διαμαντένιες στιγμές της βραδιάς, υπενθυμίζοντας τη λάμψη και την αισιοδοξία που χαρακτηρίζουν τη μουσική της Λόπερ.
Από τις πιο εντυπωσιακές εκτελέσεις είναι το “Money Changes Everything”, η διασκευή της σε κομμάτι των Brains, όπου η συνδυασμένη δύναμη της κιθάρας και του αμείλικτου ρυθμού αποκαλύπτει τις rockabilly και punk καταβολές της. Η σκηνική παρουσία της κορυφώνεται όταν, περιτριγυρισμένη από προβολές πολλαπλών εκδοχών του εαυτού της, η φωνή της ξεσπά σε μια κραυγή γεμάτη πάθος.
Μια συγκινητική αυλαία
Καθώς η συναυλία πλησιάζει στο τέλος της, η Λόπερ περιπλανιέται μέσα στην αρένα για να ερμηνεύσει το “Shine”, προσφέροντας μια πιο προσωπική στιγμή σύνδεσης με το κοινό. Στην προτελευταία πράξη της, το “True Colors” γίνεται ένας ύμνος ευαισθησίας και ανθεκτικότητας, με ένα πολύχρωμο κομμάτι ύφασμα να αιωρείται πάνω από τη σκηνή, υπενθυμίζοντας την αρχική πρόθεση του τραγουδιού: να δώσει φωνή σε όσους παλεύουν να ακουστούν.
Ένα διαχρονικό σύμβολο αυθεντικότητας
Η συναυλία της Σίντι Λόπερ δεν είναι απλώς μια ανασκόπηση μιας θρυλικής πορείας, αλλά μια υπενθύμιση της αυθεντικότητας και του θάρρους που τη χαρακτήρισαν πάντα. Η ειλικρίνειά της παραμένει αφοπλιστική, ο φεμινισμός της συλλογικός και η μουσική της ένας ζωντανός οργανισμός που εξελίσσεται χωρίς να χάνει την ουσία του. Το αντίο της δεν είναι ένας αποχαιρετισμός, αλλά μια δυνατή υπενθύμιση του λόγου που την αγαπήσαμε εξ αρχής.
Η περιοδεία “Girls Just Wanna Have Fun” συνεχίζεται στην Αυστραλία τον Απρίλιο, με προγραμματισμένες εμφανίσεις στην Ιαπωνία και τις Ηνωμένες Πολιτείες.
