Ρετρο-βαριετέ με χιούμορ, μουσική και καλεσμένες έκπληξη την Πέννυ Μπαλτατζή και τη Lou is
Μετά τις απρόσμενα επιτυχημένες εμφανίσεις τους, οι δύο αμετανόητοι ρετρολάτρεις Μανώλης Φάμελλος και Δώρος Δημοσθένους ανεβαίνουν για μία τελευταία φορά στη σκηνή του Gazarte, το Σάββατο 24 Μαΐου, αποφασισμένοι να ξανακάνουν το χθες να μοιάζει απρόσμενα… επίκαιρο.
Το πρόγραμμα έχει ανανεωθεί, το ύφος παραμένει βαθιά παιχνιδιάρικο και ρετρο-γοητευτικό, και το κοινό καλείται να ταξιδέψει με το βλέμμα στο μέλλον, αλλά την καρδιά στραμμένη σε κάτι παλιά και οικείο – άλλωστε, όπως σημειώνουν με (αυτο)ειρωνική διάθεση οι συντελεστές: “κατιτίς το αλλοτινόν δεν έρχεται μονάχα από το χθες αλλά και από το αύριο.”
Η βραδιά αποκτά ξεχωριστή λάμψη χάρη στη συμμετοχή δύο εκλεκτών γυναικείων παρουσιών: Πέννυ Μπαλτατζή και Lou is, που θα ενώσουν τις φωνές και την αισθητική τους με την απολαυστικά αντισυμβατική αφήγηση των δύο πρωταγωνιστών.
Η παράσταση «Με ελαφριά καρδιά» είναι ό,τι δηλώνει… και ταυτόχρονα όχι. Πρόκειται για ένα «πένθιμο αλλά πανηγυρικό» βαριετέ, ένα θέαμα μικρής κλίμακας και μεγάλης έντασης, που στήνεται από δύο καλλιτέχνες οι οποίοι – όπως οι ίδιοι ομολογούν – μάλλον δεν έμαθαν τίποτα από την πολυετή εμπειρία τους και συνεχίζουν ακριβώς όπως πάντα: απερίσκεπτα.
Πίσω από τον ευφημισμό του τίτλου, κρύβεται ένα εντελώς ειλικρινές δίλημμα: η συνεργασία τους γεννήθηκε – όπως λένε – με βαριά καρδιά, ως συνέπεια μιας ανέμελης ζωής και αρκετών χρεών. Ίσως, λοιπόν, το χιούμορ είναι τελικά η πιο ρεαλιστική μορφή τέχνης.
Οι ρόλοι τους σαφώς κατανεμημένοι:
Ο Μανώλης Φάμελλος αναλαμβάνει ως αρχιδιασκευαστής,
ο Δώρος Δημοσθένους ως αρχιδιασκεδαστής,
και στο τέλος – για λόγους οικονομίας αλλά και αλήθειας – κάνει και το ταμείο. Μετά, προσφέρει και καφέ. Στο μπαρ.
Η παράσταση βασίζεται στο πρόσφατο δισκογραφικό έργο του Φάμελλου με τίτλο «Με Ελαφριά Καρδιά», το οποίο κυκλοφόρησε σε δύο πράξεις και αποτελεί ένα μουσικό ημερολόγιο εποχής, γεμάτο τραγούδια από τον Μεσοπόλεμο και όχι μόνο. Οι διασκευές, σύγχρονες αλλά φτιαγμένες με ανακυκλωμένα υλικά, φέρνουν μια αύρα γνώριμη – με μεράκι, ευαισθησία αλλά και γενναία δόση αφέλειας.
