Ο Robbie Williams, με το αστείρευτο χιούμορ και τον αφοπλιστικό του αυτοσαρκασμό, βρήκε έναν ακόμη τρόπο να ενώσει τους fans των 90s – αυτή τη φορά μέσα από μια “μάχη” που κανείς δεν περίμενε. Ο τραγουδιστής ξεκίνησε μια διαδικτυακή αναζήτηση για να βρει ποιοι ήταν οι πιο “σκληροί” άνδρες των boybands της εποχής, μετατρέποντας ένα απλό Instagram post σε viral pop event. Με επίκεντρο την κλασική αντιπαλότητα των Take That και East 17, ο Williams κατάφερε ξανά να γίνει το πρόσωπο που επαναφέρει τη νοσταλγία της britpop δεκαετίας με τον πιο παιχνιδιάρικο τρόπο.
Ο Robbie Williams άνοιξε τη συζήτηση μέσω του Instagram, γράφοντας πως ήρθε η ώρα να ξεκαθαριστεί “ένα θέμα που ποτέ δεν συζητήθηκε αρκετά – ή και καθόλου”. Το ερώτημά του ήταν απλό, αλλά έκρυβε μέσα του όλη τη μαγεία της ποπ των 90s: ποιος ήταν ο πιο δυνατός, ο πιο ανθεκτικός, ο πιο “game” ανάμεσα στους άνδρες των boybands; Και αν υπήρχε μια “Ryder Cup” μάχη ανάμεσα στις ευρωπαϊκές και τις αμερικανικές μπάντες, ποια ήπειρος θα έβγαινε νικήτρια;
Η πρώτη αντιπαράθεση δεν θα μπορούσε να είναι άλλη από εκείνη που σημάδεψε μια ολόκληρη γενιά: Take That εναντίον East 17. Ο Williams ξεκίνησε με το δικό του συγκρότημα, αναλύοντας τις πιθανότητες σαν ένας ποπ sportscaster που ξέρει τα πάντα για το backstage της μουσικής βιομηχανίας. Μίλησε για τον Howard Donald, που χαρακτήρισε “τούβλο”, παραδεχόμενος πως ούτε η περίοδος που έπαιρνε Human Growth Hormone δεν τον βοήθησε να τον νικήσει σε arm wrestling. Για τον Jason Orange είπε πως είναι “relentless, δυνατός και άβολος”, ενώ για τον Gary Barlow υπενθύμισε πως ήταν “ο νεότερος black belt της Βρετανίας”. Ο εαυτός του, όπως πάντα, δεν ξέφυγε από τον αυτοσαρκασμό: “Εγώ ήμουν απλώς ένα lump”, έγραψε.
Με ύφος αναλυτή αγώνα, ο Robbie έστησε το “fight card”: ο Donald απέναντι στον Tony Mortimer, με νικητή “τον Howard all day”, όπως είπε, παρότι ο Mortimer έχει martial arts background. Ο Jason Orange έχασε από τον John Hendy, “γιατί ο τύπος είναι roofer”, ενώ ο Orange “κάνει σάουνες σε health spas”. Ο ίδιος, φυσικά, νίκησε τον Terry Coldwell, και ο Barlow “μεθοδικά” επικράτησε του Brian Harvey. Το τελικό σκορ, 3-1 υπέρ των Take That, αλλά με μια ειρωνική παραδοχή: “Οι East 17 θα κέρδιζαν σίγουρα σε καβγά σε μπαρ, γιατί θα έφταναν ήδη… tooted up.”
📌 Διαβάστε Επίσης: Robbie Williams: “Χάνω την όρασή μου από τις ενέσεις αδυνατίσματος – αλλά δεν σταματώ”
Η φανταστική μάχη όμως δεν έμεινε εκεί. Ο Williams πήρε την ιδέα και τη μεγέθυνε, μετατρέποντάς τη σε μια φανταστική “Ryder Cup” διοργάνωση, όπου η Ευρώπη αντιμετωπίζει τις Ηνωμένες Πολιτείες σε ένα είδος “ποπ πολέμου των κόσμων”. Για την ευρωπαϊκή ομάδα όρισε αρχηγό τον Keith Duffy των Boyzone και αντιπρόεδρο τον Shane Lynch. Δίπλα τους, συμπεριέλαβε τον Jason “J” Brown των Five, τον Ste McNally από τους BBMak – τριπλό παγκόσμιο πρωταθλητή kickboxing, όπως αποκάλυψε – και τον Ally Begg των Bad Boys Inc, τον οποίο περιέγραψε σαν “άντρα που έχει δει πόλεμο… και του λείπει λίγο”.
Στην άλλη πλευρά, για την ομάδα των ΗΠΑ, ο Williams κάλεσε τους Donnie Wahlberg και Joey McIntyre από τους New Kids On The Block, τον Nick Lachey των 98 Degrees και τα μέλη των Boyz II Men, Wanya Morris και Michael McCary. Ο McIntyre, όπως αποκάλυψε ο Robbie, ήταν “dismissive” με τις ευρωπαϊκές πιθανότητες, προκαλώντας τον σε στιλ ποδοσφαιρικού προπονητή: “Πέντε τύποι από τις φτωχογειτονιές της Βοστώνης, ε; Το καταλαβαίνω. Αλλά μπορείτε να το κάνετε σε μια κρύα, βροχερή νύχτα στο Stoke;”
📌 Διαβάστε Επίσης: Ο Robbie Williams αποθεώνει τη Lily Allen για το άλμπουμ “West End Girl”
Η ιστορία πήρε αμέσως διαστάσεις cult μέσα από τα social media, και ο ίδιος ο Robbie δεν άργησε να τη μετατρέψει σε φανταστικό σενάριο. Σε δεύτερη ανάρτηση, παρουσίασε την ιδέα μιας ταινίας με τίτλο “Boyband: The Abusical” – ένα pop crossover που, όπως είπε, θα ήταν “Billy Elliot meets John Wick meets Trainspotting meets The Full Monty”. Το σενάριο θα εκτυλισσόταν “κάπου στα βόρεια”, χωρίς καμία εξήγηση γιατί ο Kevin και ο AJ από τους Backstreet Boys ζουν εκεί. “Δεν χρειάζεται εξήγηση”, έγραψε με το γνωστό του ύφος.
“Αυτό είναι η αρχή ενός Boyband Cinematic Universe που κανείς δεν ζήτησε, αλλά όλοι χρειαζόμασταν. Αν η Marvel μπορεί να έχει multiverses, τότε μπορούμε κι εμείς να έχουμε το δικό μας σύμπαν των boybands”, συνέχισε. “Δεν πρόκειται για βία. Είναι για την κληρονομιά, για την τιμή, για το να λύσουμε τα debates που κανείς δεν είχε καν σκεφτεί πριν τα ξεκινήσω εγώ. Η Ιστορία θα αποφασίσει.”
📌 Διαβάστε Επίσης: Robbie Williams: Επιστρέφει στα 90s με το νέο video “Pretty Face”
Το Instagram γέμισε με σχόλια από παλιούς συναδέλφους και θαυμαστές. Ο Antony Costa των Blue άφησε emoji-χειροκροτήματα, ο Tony Mortimer σχολίασε “Τότε θα χρειαζόμασταν διαιτητή, τώρα φυσιοθεραπευτή”, ενώ ο Ritchie Neville από τους Five μπήκε κι εκείνος στο “ρινγκ”, λέγοντας ότι “μπορεί να άφησε τη μουσική, αλλά όχι τη διάθεση για αγώνα”. Μέσα σε λίγες ώρες, το post μετατράπηκε σε διαδικτυακή γιορτή pop νοσταλγίας.
Πίσω από το χιούμορ, όμως, φαίνεται η ικανότητα του Robbie Williams να συνδέει γενιές μέσα από τη μουσική και τη σάτιρα. Όπως έκανε πάντα, ξέρει πώς να μετατρέπει τη νοσταλγία σε ζωντανή αφήγηση, δίνοντας νέα πνοή σε εποχές που οι fans δεν ξεχνούν. Μετά την αναβολή του νέου του άλμπουμ “Britpop” – ώστε να αποφύγει τη σύγκρουση κυκλοφορίας με την Taylor Swift – ο Williams συνεχίζει να τροφοδοτεί τη σκηνή με δημιουργικότητα, αυτοσαρκασμό και αφοπλιστική ειλικρίνεια.
Πρόσφατα χαρακτήρισε το άλμπουμ της Lily Allen “West End Girl” ως “Black Mirror meets Smash Hits”, ενώ το νέο του video για το “Pretty Face” τον δείχνει να ταξιδεύει πίσω στο χρόνο για μια εμφάνιση στο θρυλικό show “The Word”. Κάθε του κίνηση αποδεικνύει πως, ακόμη και σήμερα, παραμένει ο πιο πολυσχιδής και αληθινά ψυχαγωγικός pop star που ανέδειξε η Βρετανία των 90s.
Το αποτέλεσμα; Μια διαδικτυακή ιστορία που θύμισε στους fans γιατί αγαπούν τον Robbie Williams: γιατί ξέρει να γελάει με τον εαυτό του, να τιμά το παρελθόν χωρίς να γίνεται νοσταλγικός, και να μετατρέπει ακόμη και μια φανταστική “μάχη boybands” σε σύγχρονο pop φαινόμενο.
Γιατί, όπως έγραψε ο ίδιος, “Δεν είναι θέμα βίας. Είναι θέμα κληρονομιάς.”
