Τα τελευταία χρόνια, ένα νέο φαινόμενο ταράζει τον κόσμο της ποπ μουσικής: ολοένα και περισσότεροι σταρ δηλώνουν κουρασμένοι από τη φήμη και σκέφτονται να απομακρυνθούν από το προσκήνιο. Από την Charli XCX και την Ariana Grande μέχρι τη Selena Gomez, οι πιο εμβληματικές pop προσωπικότητες της γενιάς τους δείχνουν πως δεν θέλουν πια να είναι… pop stars
Η αρχή έγινε με τη Charli XCX, η οποία μέσα από το προσωπικό της newsletter στο Substack αποκάλυψε πως, μετά το τελευταίο της άλμπουμ “Brat”, ένιωσε ότι ίσως να μην μπορεί να δημιουργήσει ξανά μουσική. Η ίδια περιέγραψε αυτή την αίσθηση ως “σαν να σε χτυπάει φορτηγό και να σε αφήνει να αιμορραγείς στο πλάι του δρόμου”. Όπως εξήγησε, τα τελευταία χρόνια αντλεί περισσότερη έμπνευση από τον κινηματογράφο παρά από τη μουσική. Δεν είναι τυχαίο ότι πλέον συμμετέχει σε εννέα επερχόμενες ταινίες ως ηθοποιός, ενώ εργάζεται πάνω σε soundtrack για την κινηματογραφική προσαρμογή του “Wuthering Heights” και το “Mother Mary” με την Anne Hathaway.
📌 Διαβάστε Επίσης: Charli XCX: Πώς το αίσθημα του “ξένου” τη βοήθησε να δημιουργήσει το Brat
Η Charli παραδέχεται ότι απολαμβάνει την ελευθερία που της προσφέρει η νέα της δημιουργική πορεία: γράφει, παρακολουθεί, πειραματίζεται και μαθαίνει. Το ίδιο μοτίβο όμως φαίνεται να επαναλαμβάνεται και σε άλλες pop σταρ της ίδιας γενιάς. Η Ariana Grande, μέσα από τις πρόσφατες συνεντεύξεις της για την ταινία Wicked, μίλησε ανοιχτά για την ανάγκη να κάνει ένα μεγάλο διάλειμμα από τη μουσική. Η επερχόμενη περιοδεία της το 2026 την περιέγραψε ως “μια τελευταία μεγάλη στιγμή”, αφήνοντας να εννοηθεί πως ίσως να μην υπάρξει άλλη για πολλά χρόνια.
Παράλληλα, η συμμετοχή της στο Wicked την έκανε να ξανασκεφτεί συνολικά την καριέρα της. Σε podcast, η ίδια αποκάλυψε ότι όταν έφυγε για Λονδίνο για τα γυρίσματα, πίστευε πως “δεν θα έκανε ποτέ ξανά άλμπουμ”. Η ηθοποιία φαίνεται να της προσφέρει κάτι που η μουσική έχει αρχίσει να χάνει — χώρο για δημιουργικότητα χωρίς την πίεση της εμπορικής επιτυχίας.
Η Selena Gomez είναι ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της μετατόπισης. Από παιδί-θαύμα της Disney μέχρι διεθνή pop star, η Gomez έχει ζήσει τη φήμη σε όλες της τις μορφές. Όμως τα τελευταία χρόνια, έχει στραφεί ολοκληρωτικά στην υποκριτική με επιτυχία, πρωταγωνιστώντας στη σειρά Only Murders in the Building και στην ταινία Emilia Perez. Έχει δηλώσει πως, παρόλο που έχει ακόμη “ένα άλμπουμ μέσα της”, αν έπρεπε να επιλέξει μεταξύ μουσικής και ηθοποιίας, θα διάλεγε το δεύτερο.
📌 Διαβάστε Επίσης: Selena Gomez: «Ο γάμος μου με τον Benny Blanco είναι σαν ένα όνειρο μέχρι στιγμής»
Το ίδιο μοτίβο παρατηρείται και σε πιο έμπειρες καλλιτέχνιδες όπως η Taylor Swift και η Miley Cyrus. Η Swift, μετά το εντυπωσιακό “Eras Tour”, ξεκαθάρισε ότι δεν πρόκειται να ξεκινήσει ξανά τόσο απαιτητική περιοδεία σύντομα, δηλώνοντας ότι “μόνο η σκέψη να το επαναλάβει την κουράζει”. Η Miley, από την άλλη, έχει δηλώσει επανειλημμένα ότι δεν έχει καμία επιθυμία να ξανακάνει μεγάλη περιοδεία, δίνοντας προτεραιότητα στην ψυχική της ισορροπία και τη νηφαλιότητά της.
Σε πρόσφατη συνέντευξη στο Good Morning America, η Cyrus είπε πως, αν και έχει τη φυσική δυνατότητα και την ευκαιρία να περιοδεύσει, “δεν έχει την επιθυμία”. Αυτή η ειλικρινής αποστροφή δείχνει κάτι βαθύτερο: η pop μουσική, όπως τη γνωρίζαμε, φαίνεται να έχει χάσει τη μαγεία της για τους ίδιους τους δημιουργούς της.
Αυτό δεν είναι τυχαίο. Οι καλλιτέχνες της νέας γενιάς μεγαλώνουν σε έναν κόσμο όπου η δημιουργικότητα μετριέται με streams, αλγορίθμους και likes. Η πίεση να είσαι “πάντα παρών” στα social media, να παράγεις συνεχώς περιεχόμενο, να διατηρείς την εικόνα σου άψογη — όλα αυτά έχουν μετατρέψει το pop stardom από όνειρο σε εργασία πλήρους απασχόλησης χωρίς διάλειμμα.
📌 Διαβάστε Επίσης: Rihanna και A$AP Rocky λάμπουν στα Gotham Awards και μιλούν για την οικογένειά τους
Η Rihanna ήταν από τις πρώτες που διέκοψαν αυτόν τον κύκλο. Παρότι έχει να κυκλοφορήσει άλμπουμ σχεδόν δέκα χρόνια, έχει δημιουργήσει ένα αυτοκρατορικό brand μόδας και ομορφιάς με τη Fenty, μετατρέποντας την επιχειρηματικότητα στο νέο της πεδίο δημιουργικότητας. Την ίδια διαδρομή ακολούθησαν και η Grande και η Gomez με τις δικές τους εταιρείες καλλυντικών, βρίσκοντας έναν πιο σταθερό και, ίσως, πιο ικανοποιητικό τρόπο να εκφραστούν πέρα από τη μουσική.
Ακόμη κι αν καμία από αυτές δεν φαίνεται να εξαφανίζεται εντελώς από τη σκηνή, είναι προφανές ότι η χαρά του να είσαι pop star έχει εξανεμιστεί. Εκεί που παλαιότερες γενιές καλλιτεχνών, όπως η Madonna, η Janet Jackson ή η Cher, συνέχιζαν να εξερευνούν τη μουσική δημιουργικά ακόμα και μετά τα 50, η νέα γενιά φαίνεται πιο επιφυλακτική, πιο κουρασμένη και λιγότερο εμπνευσμένη.
Η Charli XCX, στη δεύτερη ανάρτησή της στο Substack, περιέγραψε με ειλικρίνεια αυτή τη “διπλή πραγματικότητα” της ζωής ενός pop star: από τη μία, η λάμψη, οι λιμουζίνες και οι λαμπερές εκδηλώσεις· από την άλλη, οι κλειστοί χώροι αναμονής, οι πολύωρες μετακινήσεις και η απομόνωση πίσω από τα φώτα της σκηνής. Εκείνο όμως που την επηρεάζει περισσότερο είναι οι περιορισμοί που συνοδεύουν τη δημόσια εικόνα μιας γυναίκας στην ποπ μουσική.
Σύμφωνα με την ίδια, οι γυναίκες στην ποπ εξακολουθούν να κρίνονται αν “επιτρέπεται” να αλλάξουν ή να εξελιχθούν. Μόλις μια τραγουδίστρια υιοθετήσει μια συγκεκριμένη εικόνα, το κοινό δυσκολεύεται να την αποδεχτεί διαφορετική. Αυτό, λέει, είναι και το μεγαλύτερο εμπόδιο για τη δημιουργικότητα: “Ο κόσμος περιμένει από εμάς να παραμείνουμε ίδιες, ενώ η τέχνη έχει να κάνει με τη μεταμόρφωση”.
Σε αυτό το σημείο, η Charli XCX συνοψίζει ίσως το πνεύμα ολόκληρης της γενιάς: δεν θέλει να σταματήσει να δημιουργεί· απλώς δεν θέλει να εγκλωβιστεί στην ίδια ταμπέλα. Για εκείνη, η ουσία της ποπ βρίσκεται στο παιχνίδι, στην εναλλαγή και στην υπερβολή — στη “φαντασία” που δημιουργεί η τέχνη, όχι στα όρια που της επιβάλλει η βιομηχανία.
Ο κόσμος αλλάζει, και μαζί του αλλάζει και το τι σημαίνει να είσαι pop star. Σήμερα, οι καλλιτέχνες ζητούν ελευθερία, χώρο και αυθεντικότητα, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει να αφήσουν πίσω τους το ίδιο το όνειρο που κάποτε τους απογείωσε.
Και ίσως, τελικά, αυτό να είναι το πιο ειλικρινές pop statement της εποχής μας.
