Ο Δημήτρης Καλαντζής και το κουαρτέτο του επιστρέφουν με ένα album που ενώνει δύο κόσμους — εκείνον του αυθεντικού λαϊκού τραγουδιού και εκείνον της jazz, μέσα από μια δημιουργική προσέγγιση στα τραγούδια του Βασίλη Τσιτσάνη. Το “Master’s Voice: Jazz Tribute To Vassilis Tsitsanis” κυκλοφορεί από την Panik Oxygen και αποτελεί ένα μουσικό έργο που τιμά το παρελθόν με έναν τρόπο σύγχρονο, τολμηρό και καλλιτεχνικά ουσιαστικό.
Στο νέο αυτό project, ο Δημήτρης Καλαντζής επιλέγει να ξαναδιαβάσει οκτώ από τα πιο αγαπημένα τραγούδια του Τσιτσάνη, επενδύοντάς τα με την ελευθερία, την αυτοσχεδιαστική έκφραση και τον ρυθμικό παλμό της jazz. Δεν πρόκειται απλώς για μια μουσική διασκευή, αλλά για έναν βαθύ διάλογο ανάμεσα σε δύο μουσικά σύμπαντα, όπου το ρεμπέτικο συναντά το swing και η λαϊκή ευαισθησία συνομιλεί με το αρμονικό εύρος της jazz.
📌 Διαβάστε Επίσης: Θοδωρής Μαραντίνης: «Επιτέλους είμαι καλά» – Η νέα αρχή στην προσωπική του ζωή
Το άλμπουμ αποτελεί την τρίτη φάση μιας πορείας που ξεκίνησε με τις jazz προσεγγίσεις στη μουσική του Μάνου Χατζιδάκι και του Μίκη Θεοδωράκη — δύο εγχειρήματα που αγαπήθηκαν από το κοινό και απέσπασαν θερμές κριτικές. Αυτή τη φορά, ο Καλαντζής στρέφεται σε μια μορφή-ορόσημο του ελληνικού λαϊκού πολιτισμού, επιχειρώντας να αναδείξει τη μουσική ιδιοφυΐα του Βασίλη Τσιτσάνη μέσα από τη φωνή της jazz, που λειτουργεί σαν εργαλείο ελευθερίας και σεβασμού.
Στα οκτώ κομμάτια του album, τα τραγούδια του Τσιτσάνη μεταμορφώνονται χωρίς να χάνουν τον πυρήνα τους. Οι μελωδίες του λαμβάνουν νέα πνοή μέσα από πιάνο, κοντραμπάσο, τύμπανα και σαξόφωνο, σε ενορχηστρώσεις που διατηρούν το πνεύμα του πρωτότυπου αλλά αναδεικνύουν τη διαχρονικότητα της μουσικής του. Ο ακροατής μεταφέρεται σε ένα τοπίο όπου η μελαγχολία της λατέρνας συνυπάρχει με τον καλλιτεχνικό αυτοσχεδιασμό, και η παράδοση γίνεται σημείο αναφοράς, όχι περιορισμός.
📌 Διαβάστε Επίσης: Ρία Ελληνίδου: Μιλά για τα όνειρα, τη μουσική και την αγάπη του κοινού
Ο ίδιος ο Δημήτρης Καλαντζής εξηγεί ότι η προσέγγιση αυτή δεν είναι απλώς μια φόρμα αναδημιουργίας, αλλά μια συνειδητή επιλογή να φέρει το ελληνικό λαϊκό τραγούδι πιο κοντά στην παγκόσμια μουσική σκηνή, χωρίς να προδώσει την αυθεντικότητά του. Όπως σημειώνει χαρακτηριστικά, το project έχει τη «φιλοδοξία να είναι 100% jazz και 100% Τσιτσάνης». Αυτή η φράση συνοψίζει τέλεια τη φιλοσοφία του: να μεταφράσει τον συναισθηματικό κόσμο του Τσιτσάνη μέσα από τη γλώσσα της jazz, χωρίς να τον αλλοιώσει.
Στο “Master’s Voice”, ο ακροατής βιώνει μια εμπειρία που ξεπερνά το είδος. Από το πρώτο μέχρι το τελευταίο κομμάτι, η μουσική ρέει σαν αφήγηση – άλλοτε νοσταλγική, άλλοτε λυτρωτική, πάντα ειλικρινής. Οι μελωδίες του Τσιτσάνη, που μιλούν για τον έρωτα, τη μοναξιά, τη χαρά και τη λύπη, αποκτούν νέα δυναμική, ενώ η jazz αισθητική του Καλαντζή τις αγκαλιάζει με σεβασμό και λεπτότητα.
📌 Διαβάστε Επίσης: Αντώνης Ρέμος: Η «Δευτέρα» που αγγίζει την ψυχή – Ένα τραγούδι για τις αγάπες που δεν συναντιούνται ποτέ
Η συνεργασία με το κουαρτέτο του Καλαντζή δίνει στο άλμπουμ τον ήχο που απαιτεί η πρόθεση: καθαρός, οργανικός, αυθεντικός. Η ενορχήστρωση αφήνει χώρο για αναπνοές και αυτοσχεδιασμό, κρατώντας όμως πάντα τον συναισθηματικό άξονα των τραγουδιών. Η ισορροπία ανάμεσα στη λαϊκή ρίζα και τη jazz ελευθερία είναι σχεδόν αλχημική – κάτι που σπάνια επιτυγχάνεται με τέτοια φυσικότητα.
Η Panik Oxygen, γνωστή για την υποστήριξή της σε καλλιτεχνικές δουλειές υψηλής αισθητικής, επιβεβαιώνει μέσα από αυτή την κυκλοφορία τη δέσμευσή της στη μουσική ποιότητα. Το “Master’s Voice” δεν είναι απλώς ένα album-αφιέρωμα· είναι μια γέφυρα ανάμεσα στις εποχές, που δείχνει πως η μουσική του Τσιτσάνη μπορεί να σταθεί περήφανα δίπλα στις πιο σύγχρονες μορφές έκφρασης.
Ο Δημήτρης Καλαντζής μέσα από αυτή την κυκλοφορία επαναπροσδιορίζει τη σχέση του με την παράδοση, χωρίς να την εγκλωβίζει στη νοσταλγία. Με σεβασμό, αλλά και με δημιουργικό θάρρος, αποδεικνύει ότι η ελληνική μουσική μπορεί να εξελίσσεται, να συνομιλεί και να εμπνέει νέες γενιές ακροατών – τόσο εντός όσο και εκτός συνόρων.
Το “Master’s Voice: Jazz Tribute To Vassilis Tsitsanis” είναι ένας δίσκος που δεν απευθύνεται μόνο στους φίλους της jazz, αλλά και σε όσους αγαπούν τη μουσική ως γνήσια μορφή τέχνης και έκφρασης. Ένα έργο που δείχνει πως, ακόμη και δεκαετίες μετά, η φωνή του Τσιτσάνη παραμένει ζωντανή, δυνατή και ικανή να εμπνέει.
Σε μια εποχή που οι ήχοι αναμειγνύονται και τα είδη συγκλίνουν, ο Καλαντζής προσφέρει κάτι σπάνιο: μια ακουστική εμπειρία που τιμά τις ρίζες και τολμά να ονειρευτεί το μέλλον. Ένα album που επιβεβαιώνει ότι η μεγάλη μουσική δεν έχει σύνορα – ούτε χρονικά, ούτε καλλιτεχνικά.
