Η 25η Νοεμβρίου, Διεθνής Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών, αποτελεί ημέρα μνήμης και δράσης. Φέτος, με αφορμή αυτή την ημέρα, το Κέντρο Διοτίμα υποστηρίζει μια πρωτοβουλία καλλιτεχνικής έκφρασης και ευαισθητοποίησης που τιμά τη μνήμη των θυμάτων γυναικοκτονιών και αναδεικνύει την ανάγκη για δικαιοσύνη και κοινωνική αλλαγή.
Εννέα καταξιωμένες ερμηνεύτριες συνεργάζονται για τη δημιουργία του τραγουδιού «Τα Μαύρα Ρούχα», μια διασκευή του παραδοσιακού τραγουδιού «Όσο βαρούν τα σίδερα», εμπλουτισμένης με σύγχρονη σύνθεση του Κώστα Ανετάκη και στίχους του Παντελή Κυραμαργιού. Το τραγούδι εκφράζει την οργή και τη θλίψη για τις γυναικοκτονίες, δίνοντας φωνή στις γυναίκες που χάθηκαν άδικα.
Καλλιτεχνική Δύναμη και Κοινωνικό Μήνυμα
Η επιλογή του συγκεκριμένου παραδοσιακού τραγουδιού αντικατοπτρίζει την καταπίεση και την ανισότητα, ενώ οι νέοι στίχοι και η σύγχρονη ενορχήστρωση του Κώστα Ανετάκη και του Γιάννη Ταυλά δημιουργούν μια ατμόσφαιρα βαθιάς συγκίνησης. Η μουσική ενσωματώνει δραματικά στοιχεία που ενισχύουν το μήνυμα του τραγουδιού, και οι στίχοι του Κυραμαργιού εκφράζουν την αγανάκτηση και την απαίτηση για δικαιοσύνη.
Στο έργο συμμετέχουν οι ερμηνεύτριες:
Βιολέτα Ίκαρη, Γεωργία Νταγάκη, Μελίνα Ασλανίδου, Βασιλική Καρακώστα, Μαριάννα Πολυχρονίδη, Λευκοθέα Φιλιππίδη, Βούλα Στρατάκη και Γιολάντα Τσιαμπόκαλου (Sadahzinia). Με τις διαφορετικές φωνές και τα μοναδικά εκφραστικά τους μέσα, σχηματίζουν ένα πολυφωνικό σύνολο που αντιπροσωπεύει την πολυμορφία της γυναικείας ύπαρξης.
Η παρουσία της Σοφίας Ρομπόλη στη νοηματική διερμηνεία διασφαλίζει ότι το μήνυμα είναι προσβάσιμο σε όλους, ενισχύοντας έτσι τη συμπερίληψη και την καθολικότητα του μηνύματος.
Το Μήνυμα: «Καμιά Μόνη»
Το τραγούδι «Τα Μαύρα Ρούχα» είναι μια κραυγή αλληλεγγύης προς τα θύματα έμφυλης βίας. Το σύνθημα «Καμιά Μόνη» highlight τη δέσμευση για δράση και αλλαγή, τονίζοντας ότι ο αγώνας για την ισότητα είναι συνεχής. Το έργο δεν περιορίζεται μόνο στην καλλιτεχνική διάσταση, αλλά λειτουργεί και ως μέσο ευαισθητοποίησης και κινητοποίησης για ένα φαινόμενο με βαθιές κοινωνικές ρίζες.
Η έμφυλη βία απαιτεί μια ολιστική προσέγγιση, συμπεριλαμβανομένης της ενίσχυσης του νομικού πλαισίου, της εκπαίδευσης, της υποστήριξης των θυμάτων και της προώθησης μιας κουλτούρας μηδενικής ανοχής στη βία. Η πρωτοβουλία του Κέντρου Διοτίμα υπενθυμίζει ότι η αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος είναι ευθύνη όλων μας.
Το «Καμιά Μόνη» δεν είναι απλά ένα σύνθημα. Είναι μια δέσμευση για μια κοινωνία όπου κάθε γυναίκα θα αισθάνεται ασφαλής, θα μπορεί να ζήσει με αξιοπρέπεια και να πραγματοποιήσει τα όνειρά της χωρίς φόβο. Το τραγούδι είναι μια ισχυρή έκκληση για δικαιοσύνη, ένας ύμνος στη μνήμη των θυμάτων και ένα κίνητρο για αλλαγή.
