Η FKA Twigs μιλά με αφοπλιστική ειλικρίνεια για την τέχνη, την αλήθεια και τη δύναμη της αυθεντικότητας. Μετά από δύο εντυπωσιακά άλμπουμ σε έναν χρόνο, η πολυτάλαντη Βρετανίδα καλλιτέχνις αποδεικνύει ότι παραμένει ένα από τα πιο δημιουργικά και ανεξάρτητα πνεύματα της σύγχρονης μουσικής σκηνής.
Η FKA Twigs δεν είναι απλώς μια καλλιτέχνις. Είναι μια εμπειρία, μια συνεχής εξερεύνηση της ανθρώπινης ψυχής μέσα από τη μουσική, το σώμα και την κίνηση. Μετά από μια δεκαετία που τη βρήκε να μεταμορφώνει τη σκηνή του εναλλακτικού pop και R&B, η Βρετανίδα δημιουργός επιστρέφει πιο ώριμη, πιο γυμνή συναισθηματικά και πιο ελεύθερη από ποτέ. Το 2025, κυκλοφόρησε δύο άλμπουμ — το Eusexua και το Eusexua Afterglow — που σφράγισαν μια νέα εποχή για την ίδια: αυτή της ειλικρίνειας, της αποδοχής και της καθαρής καλλιτεχνικής αλήθειας.
📌 Διαβάστε Επίσης: FKA twigs και A$AP Rocky θριάμβευσαν στα UK Music Video Awards 2025
Για την Twigs, η αλήθεια είναι τρόπος ύπαρξης. «Απλώς πρέπει να λέω την αλήθεια», εξηγεί, αναφερόμενη στο πώς η ειλικρίνεια έγινε οδηγός στη δημιουργία της. Από την παιδική της ηλικία μέχρι τα χρόνια της φήμης, κάθε βήμα της συνοδεύτηκε από σύγκρουση, αναζήτηση και, τελικά, συμφιλίωση με τον εαυτό της. Μεγαλωμένη σε ένα περιβάλλον που συχνά την έκανε να νιώθει “διαφορετική”, η Twigs μεταμόρφωσε αυτή τη σύγχυση σε τέχνη — σε ήχους, εικόνες και κινήσεις που μιλούν για την ανθρώπινη ευαισθησία.
Η ίδια παραδέχεται ότι η πορεία της δεν ήταν ποτέ απλή. Πέρασε από περιόδους επαγγελματικών απογοητεύσεων, ακυρώσεων, προβλημάτων υγείας και δημοσιότητας που έθιγαν την ιδιωτική της ζωή. Όμως, κάθε δυσκολία έγινε καύσιμο για κάτι πιο ουσιαστικό. Το Eusexua γεννήθηκε μέσα από την ανάγκη της να αποδράσει από την πίεση, να βρει φως σε έναν κόσμο που την παρακολουθεί διαρκώς. Με ηλεκτρονικούς ήχους, βαθιά συναισθηματικά φωνητικά και θεματικές γύρω από την ταυτότητα, το φύλο, τον έρωτα και τη θνητότητα, το άλμπουμ της αποτέλεσε δήλωση απελευθέρωσης.
📌 Διαβάστε Επίσης: FKA Twigs: Η “καταστροφική” ακύρωση της περιοδείας που την έκανε πιο δυνατή
Το “Eusexua Afterglow” ήρθε λίγους μήνες αργότερα, ως μια φυσική συνέχεια. Η Twigs εξηγεί ότι οι περισσότερες συνθέσεις γεννήθηκαν μέσα σε έξι εβδομάδες απόλυτης δημιουργικής έκρηξης, σε συνεργασία με τον underground παραγωγό και DJ Manni Dee. «Ήταν σαν να ζούσαμε ο ένας μέσα στον άλλον για έξι εβδομάδες», λέει, περιγράφοντας αυτή την περίοδο ως “ένα διάστημα καθαρής ενέργειας και μουσικού παροξυσμού”.
Το αποτέλεσμα; Ένας δίσκος που κινείται ανάμεσα στη νύχτα και την αυγή, στη σιωπή και τη φρενίτιδα των clubs. Το πρώτο μέρος, “Eusexua”, αποτυπώνει τη στιγμή που χάνεσαι στη μουσική, στη μέθη, στη σύνδεση με το πλήθος. Το “Afterglow”, αντίθετα, είναι η στιγμή μετά — όταν τα φώτα χαμηλώνουν, οι φίλοι αρχίζουν να φεύγουν, και μένεις μόνος με τις σκέψεις σου. Όπως η ίδια περιγράφει, είναι “το σημείο όπου αρχίζεις να αμφισβητείς τα πάντα, αλλά ταυτόχρονα νιώθεις πιο ελεύθερος από ποτέ”.
Για την Twigs, αυτή η αντίθεση είναι η ουσία της τέχνης. Η μουσική της δεν χωρά σε κατηγορίες· είναι ένα κράμα ηλεκτρονικής ενέργειας, πειραματικής pop, club culture και συναισθηματικής ειλικρίνειας. «Ποτέ δεν ένιωσα ότι ανήκω σε ένα συγκεκριμένο είδος», λέει. «Κάθε φορά που τελειώνω ένα project, γεννιέται κάτι νέο μέσα μου. Δεν μπορώ να σταματήσω τη ροή».
Παράλληλα, η FKA Twigs δεν φοβάται να μιλήσει για τα σκοτάδια της. Έχει αποκαλύψει τις εμπειρίες της με ενδοοικογενειακή κακοποίηση, ρατσισμό, προβλήματα υγείας και επαγγελματικές προδοσίες. Όμως, αντί να επιδιώξει λύπηση, μετατρέπει τον πόνο σε δημιουργία. Στο άλμπουμ “Magdalene” είχε ήδη μιλήσει για τη χειρουργική της περιπέτεια με απόλυτη ειλικρίνεια, μεταμορφώνοντας τη σωματική ταλαιπωρία σε τέχνη. Για εκείνη, η ευαλωτότητα δεν είναι αδυναμία — είναι δύναμη.
📌 Διαβάστε Επίσης: Το Βατικανό επαινεί τη Rosalía για τα “προκλητικά” τραγούδια πίστης του «Lux»
Η παιδική της ηλικία αποτέλεσε καθοριστική εμπειρία. Μεγάλωσε σε ένα περιβάλλον που δεν ταίριαζε με τις προσδοκίες της. Μικτή φυλετικά, με μητέρα λευκή και πατριό μαύρο, ένιωσε από νωρίς ότι δεν χωρούσε πουθενά. Πήγε σε ιδιωτικό σχολείο με υποτροφία, ενώ η οικογένειά της ζούσε με περιορισμένα μέσα — μια καθημερινή υπενθύμιση της αντίθεσης ανάμεσα στο προνόμιο και τη στέρηση. Όπως εξηγεί, αυτή η διπλή ταυτότητα τη βοήθησε να δει τον κόσμο με διαφορετικά μάτια και να κατανοήσει βαθύτερα τη διαφορετικότητα.
Η πορεία της στη μουσική ξεκίνησε μέσα από τον χορό. Εργάστηκε ως χορεύτρια για καλλιτέχνες όπως η Kylie Minogue και εμφανίστηκε σε μουσικά βίντεο πριν καθιερωθεί ως αυτόνομη δημιουργός. Παρά την εμπειρία της στις auditions, η Twigs ένιωθε ότι δεν ταίριαζε ποτέ στα πρότυπα που της επέβαλλε η βιομηχανία. «Ήμουν πάντα κάτι “σχεδόν”, ποτέ κάτι απόλυτο», θυμάται. «Αλλά αυτό το “σχεδόν” έγινε η ταυτότητά μου».
Η δημιουργική της ωριμότητα κορυφώθηκε όταν άρχισε να ελέγχει πλήρως την καριέρα της. Μετά από λάθη που σχεδόν διέλυσαν μια περιοδεία, αποφάσισε να μάθει η ίδια πώς λειτουργεί η επιχείρηση της μουσικής. Με τη βοήθεια του πατριού της, που εργάζεται στα οικονομικά, και του συντρόφου της, έμαθε να διαχειρίζεται τα πάντα μόνη της. «Είναι απίστευτο να ξέρεις ότι ελέγχεις την τέχνη σου και την τύχη σου», δηλώνει περήφανα.
Παράλληλα με τη μουσική, η FKA Twigs ανοίγει τον δρόμο της και στον κινηματογράφο. Θα εμφανιστεί στην ταινία The Carpenter’s Son με τον Nicolas Cage, περιγράφοντας τον ως “απρόβλεπτο, αλλά απόλυτα επαγγελματία”. Μιλώντας για τα γυρίσματα, αναφέρει με χιούμορ πως εκείνος την ρώτησε αν σκοπεύει “να βγάλει τα ya-yas της” το βράδυ — μια φράση που η ίδια υιοθέτησε, γελώντας κάθε φορά που τη θυμάται.
Η Twigs παραμένει δημιουργικά ανήσυχη. Ετοιμάζεται να ανέβει στη σκηνή του Coachella, επιστρέφοντας μετά την ακύρωση της προηγούμενης εμφάνισής της, και παράλληλα θα συνεργαστεί με τον Martha Graham Dance Company στη Νέα Υόρκη. Δύο πλευρές της ίδιας καλλιτέχνιδας: η θεατρική, πειραματική Twigs και η εξωστρεφής performer που αναζητά ένταση και ελευθερία.
Όπως λέει η ίδια, «η μουσική μου είναι ένας κόσμος που φτιάχνω για να χαθεί ο κόσμος μέσα του». Και ίσως εκεί βρίσκεται το μυστικό της FKA Twigs — μια γυναίκα που δεν επιδιώκει να ανήκει πουθενά, γιατί ο κόσμος της είναι ήδη μοναδικός. Μια καλλιτέχνις που, αντί να ακολουθεί την εποχή της, τη δημιουργεί.
