Με νέο άλμπουμ, μια προσωπική ιστορία ανάρρωσης και έντονο κοινωνικό προβληματισμό, η τραγουδίστρια των Garbage μιλά με ωμότητα και πάθος για το σήμερα
Τα τελευταία δύο χρόνια, η Shirley Manson πέρασε μια δοκιμασία που θα μπορούσε να κάμψει οποιονδήποτε: δύο επεμβάσεις ισχίου, με την πρώτη να σχετίζεται με τραυματισμό επί σκηνής το 2016 και τη δεύτερη μόλις πέρυσι. Σήμερα, η 58χρονη τραγουδίστρια των Garbage δηλώνει αναγεννημένη, με το νέο άλμπουμ Let All That We Imagine Be the Light να αποτελεί προσωπικό ημερολόγιο ανάρρωσης και αναστοχασμού.
«Ζω και βασιλεύω – έστω όχι με τόσο ψηλά kicks», λέει γελώντας από τη Σκωτία. «Η ανάρρωση ήταν δύσκολη, καθόλου glamorous. Αλλά βγήκα από το σκοτάδι».
Στίχοι μέσα από τον πόνο και τη φώτιση
Όλα τα τραγούδια γράφτηκαν ενώ η Manson ήταν σχεδόν ακινητοποιημένη. Το “Sisyphus” και το “Love to Give” είναι μινιμαλιστικά, ονειρικά κομμάτια που αποτυπώνουν την εύθραυστη σχέση σώματος και ελπίδας. Το κορυφαίο όμως σημείο του άλμπουμ είναι το “The Day That I Met God”, μια απογυμνωμένη εξομολόγηση που ηχογραφήθηκε κυριολεκτικά πάνω στο κρεβάτι της, φορώντας πιτζάμες, με ένα μικρόφωνο χειρός.
«Ήμουν καταρρακωμένη, φοβισμένη και ήθελα σύνδεση με τον κόσμο. Αυτό το τραγούδι ήταν μια αποκάλυψη. Κατάλαβα τι σημαίνει πίστη για μένα – ότι ο Θεός είναι όλοι όσοι έχω αγαπήσει», λέει. Κι έπειτα, με αυτοσαρκασμό, προσθέτει: «Και φυσικά, στο τέλος καταλαβαίνεις ότι ίσως ήμουν απλώς… φτιαγμένη από το Tramadol».
Από την απομόνωση στη δημιουργία
Η συνεργασία με την μπάντα έγινε εξ αποστάσεως, με τους υπόλοιπους Garbage να της στέλνουν μουσικές ιδέες. «Ήταν σαν να τις ανακάλυπτα ως ακροάτρια. Μια ευλογία μεταμφιεσμένη», παραδέχεται.
Το μήνυμα του “There’s No Future in Optimism”
Το πρώτο single του άλμπουμ εμπνεύστηκε από τη δολοφονία του George Floyd και τις διαδηλώσεις του Black Lives Matter. Καθώς η Manson παρακολουθούσε από το σπίτι της στο Χόλιγουντ τα γεγονότα, νιώθοντας εγκλωβισμένη λόγω Covid, η εμπειρία τη συγκλόνισε.
«Ήταν η πρώτη φορά που έβλεπα δολοφονία μπροστά μου, στο κινητό μου. Άλλαξε τον τρόπο που κατανοώ τον κόσμο. Άρχισα να διαβάζω για ρατσισμό, αποικιοκρατία, λευκή υπεροχή… έπρεπε να καταλάβω», εξηγεί.
Πολιτική με πάθος και χωρίς φίλτρα
Σε ερώτηση για το αν ποτέ σκέφτηκε να εγκαταλείψει την Αμερική, η απάντησή της είναι εκρηκτική:
«Ποτέ. Δεν εγκαταλείπω την Αμερική. Με εκνευρίζει όταν ακούω ανθρώπους να λένε ότι θα φύγουν. Σκεφτείτε το: αν θες ελευθερία, αν θες μια όμορφη χώρα, αυτό απαιτεί προσπάθεια. Σε κάθε χώρα υπάρχουν προβλήματα. Αν τα παρατήσεις επειδή κάτι δεν πήγε όπως ήθελες, δεν έχεις καταλάβει τι σημαίνει να αγωνίζεσαι.»
Μια μπάντα αναγεννημένη
Οι Garbage ετοιμάζονται για την πρώτη τους headline περιοδεία εδώ και σχεδόν μία δεκαετία. «Κάθε φορά που βγαίνουμε στο δρόμο, νιώθουμε προνομιούχοι», λέει η Manson. «Γιατί ποτέ δεν ξέρεις πότε θα είναι η τελευταία.»
