Δεκαπέντε χρόνια σιωπής έσπασαν σαν κύμα πάνω στη νέα Keri Hilson. Με το άλμπουμ “We Need to Talk: Love”, που κυκλοφόρησε στις 18 Απριλίου, η υποψήφια για Grammy τραγουδίστρια και στιχουργός κάνει την επιστροφή της εκεί όπου ξεκίνησαν όλα – στη μουσική.
Το άλμπουμ, που κυκλοφορεί από την Audible Art Club, τη δική της δισκογραφική, είναι μια εξομολογητική κατάθεση ψυχής. Το τραγούδι Grateful – που ανοίγει το άλμπουμ – είναι εμπνευσμένο από μια αυθόρμητη, συγκινητική συνέντευξη και λειτουργεί ως εισαγωγή σε μια αφήγηση που ξετυλίγεται σε τρεις φάσεις: Love, Drama, Redemption.
Η Hilson δεν φοβάται να παραδεχτεί πως «έδωσε πάγο» στη μουσική, πιστεύοντας πως θα ήταν για λίγο. Όμως ο χρόνος μακριά της έγινε καταλύτης για προσωπική και καλλιτεχνική ανασυγκρότηση: «Έχω ξαναχτίσει τον εαυτό μου από την αρχή. Και νιώθω ελεύθερη».
Η αγάπη σε νέα διάσταση
Στο πλευρό της στη δημιουργία του άλμπουμ στάθηκαν δημιουργοί όπως οι Danja, Tiffany Red, Needlz και Donut. Το Bae επιλέχθηκε ως το πρώτο single: «Είναι απλό, ευθύ, χωρίς πολλά εφέ. Ένα μικρό δείγμα του ποια είμαι σήμερα». Με samples από το “A Bay Bay” του Hurricane Chris και μια ανάλαφρη midtempo αισθητική, ήταν το ιδανικό “ξανασυστήνομαι”.
Ανάμεσα στις κορυφαίες στιγμές του άλμπουμ ξεχωρίζουν το γυμνό συναισθηματικά Naked, το απρόσμενα soft rock Say That, αλλά και το Somethin (Bout U) που γεννήθηκε κυριολεκτικά μέσα στο booth.
Μία μόνο συνεργασία – και είναι ο Method Man
Η μόνη φωνή εκτός της δικής της στο άλμπουμ είναι του Method Man, στο κομμάτι Searchin’. «Υπάρχει κάτι tribal, αλλά και μια έντονη αύρα δρόμου… Σκέφτηκα κατευθείαν τους Wu-Tang. Κι ο Method είναι αληθινός, με αυθεντική ενέργεια – και, δεν θα το κρύψω, πάντα μου άρεσε η φωνή του».
Μουσική, κινηματογράφος και η δύναμη της αλήθειας
Παράλληλα με τη μουσική της επιστροφή, η Hilson επιστρέφει και στην υποκριτική. Στις 26 Απριλίου κάνει πρεμιέρα στο Lifetime η ταινία Temptations: Fame, ένα νέο κεφάλαιο για την καλλιτέχνιδα που από το 2012 συμμετέχει ενεργά στον κινηματογράφο.
Η ενασχόλησή της με την υποκριτική έγινε και καταφύγιο μετά τον θάνατο του πατέρα της, το 2020: «Ήταν ένας τρόπος να ξεφύγω από τη θλίψη. Να μπω σε έναν άλλον κόσμο και να αφήσω πίσω μου τα βάρη».
Η καλλιτεχνική σκηνή σήμερα και το κόστος της ελευθερίας
Η Hilson παραδέχεται ότι η μουσική βιομηχανία έχει αλλάξει – και όχι μόνο προς το καλύτερο: «Σήμερα έχουμε περισσότερη ελευθερία. Αλλά αυτή η ίδια ελευθερία έχει φέρει και έναν φόβο – μήπως δεν “δουλέψει” το κομμάτι, μήπως δεν γίνει viral. Κι έτσι πέφτουμε στην παγίδα της ασφαλούς μουσικής».
Με αυτογνωσία και θάρρος, ξεκαθαρίζει: «Δεν ακολούθησα ποτέ τους κανόνες. Και δεν θα ξεκινήσω τώρα».
Το We Need to Talk: Love δεν είναι απλά ένα μουσικό project· είναι ένα κεφάλαιο που ανοίγει με θάρρος, ευαισθησία και απλότητα, χτισμένο πάνω σε τραύματα, όνειρα και μια ανάγκη για σύνδεση. Ένα πρώτο βήμα σε μια διαδρομή που έχει ακόμα πολλά να πει.
