Ο Μπομπ Ντίλαν είναι ένα όνομα που σημάδεψε ανεξίτηλα τον παγκόσμιο πολιτισμό – όχι μόνο με τη μουσική του, αλλά και με τη στάση ζωής του. Ήταν και παραμένει ο άνθρωπος που έλεγε τα πράγματα όπως είναι, χωρίς φίλτρα και χωρίς να φοβάται ποιον μπορεί να ενοχλήσει. Είτε έγραφε για την αγάπη, είτε για την πολιτική ή τη σκληρή καθημερινότητα, ο Ντίλαν είχε πάντα κάτι να πει – και το έλεγε ωμά.
Αυτή η ωμότητα όμως δεν περιοριζόταν μόνο στους στίχους του. Όπως αποδεικνύεται, δεν δίσταζε να εκφράσει και την αντιπάθειά του για τραγούδια που άλλοι θεωρούσαν αριστουργήματα. Και μάλιστα, κάποιες από τις πιο καυστικές του κριτικές αφορούσαν είτε κομμάτια των Beatles, είτε ακόμα… δικά του.
1. Yesterday – The Beatles
Παρότι αποτελεί ένα από τα πιο αγαπημένα τραγούδια όλων των εποχών, ο Ντίλαν ποτέ δεν μπόρεσε να αποδεχτεί το «Yesterday» του ΜακΚάρτνεϊ. Το χαρακτήριζε «πολύ λείο» και «άδειο» συναισθηματικά. Είχε μάλιστα σχολιάσει με σαρκασμό την αποδοχή που απολάμβαναν οι Beatles από τους διανοούμενους και τα ΜΜΕ, λέγοντας ότι γράφουν «τραγουδάκια όπως το Michelle και το Yesterday» γεμάτα επιφανειακή ομορφιά αλλά χωρίς βάθος.
2. Michelle – The Beatles
Ακόμη ένα τραγούδι των Beatles που βρέθηκε στο στόχαστρο του Ντίλαν. Στην περίπτωση του «Michelle», όμως, ο Ντίλαν ένιωθε ότι αντιγράφεται – και μάλιστα κατάφωρα. Όταν πρωτοάκουσε το άλμπουμ Rubber Soul, το θεώρησε απόλυτα επηρεασμένο από τον ίδιο. «Είναι σαν να ακούω τον εαυτό μου!» είχε πει εξοργισμένος. «Ακόμα και οι Sonny and Cher με μιμούνται, αλλά αυτό πια ήταν υπερβολή.»
3. Ballad in Plain D – Bob Dylan
Ο Ντίλαν ήταν εξίσου αυστηρός και με τον εαυτό του. Το κομμάτι «Ballad in Plain D», γραμμένο για την πρώην σύντροφό του Σούζι Ροτόλο, το απαρνήθηκε χρόνια αργότερα. «Ήμουν μαλάκας που το έγραψα. Δεν θα έπρεπε να εκμεταλλευτώ μια σχέση έτσι», παραδέχτηκε. Ήταν ένα τραγούδι που έβγαινε από βαθύ προσωπικό πόνο, αλλά –κατά τα λεγόμενά του– δεν έπρεπε να δει ποτέ το φως της δημοσιότητας.
4. Heart of Gold – Neil Young
Αν και διατηρούσε σεβασμό για τον Νιλ Γιανγκ, ο Ντίλαν δεν έκρυψε ποτέ ότι δεν άντεχε να ακούει το «Heart of Gold». Το θεωρούσε «πολύ Ντίλαν» χωρίς να είναι δικό του. «Αν είναι να ακούγεται σαν εμένα, τότε να ήταν δικό μου το τραγούδι!» είχε δηλώσει σαρκαστικά. Η επιτυχία του κομματιού τον ενόχλησε όχι για τη μουσική του αξία, αλλά γιατί ένιωθε ότι τον αντέγραφε χωρίς ίχνος πρωτοτυπίας.
5. Knocking on Heaven’s Door – Guns N’ Roses
Ακόμα κι όταν διασκευάζουν δικά του κομμάτια, ο Ντίλαν μπορεί να γίνει επικριτικός. Η εκδοχή των Guns N’ Roses στο «Knocking on Heaven’s Door» τον έκανε να πει ότι του θυμίζει «την ταινία Invasion of the Body Snatchers» – σαν κάτι το αφύσικο. Παρότι συμπαθούσε τον Slash, ένιωθε πως η εκτέλεση ήταν υπερβολικά στιλιζαρισμένη και αποκομμένη από το συναίσθημα του αυθεντικού.
Ο Μπομπ Ντίλαν είναι και θα παραμείνει ένας καλλιτέχνης που δεν χάριζε λόγια – ούτε στους άλλους, ούτε στον εαυτό του. Κι αν κάτι αποδεικνύει αυτή η λίστα, είναι ότι ακόμα και τα μεγαλύτερα «κλασικά» τραγούδια δεν γλιτώνουν από το ανελέητο, ειλικρινές βλέμμα του. Ίσως τελικά, αυτό ακριβώς να είναι το μυστικό της διαχρονικότητάς του.
