Ήταν 11 Δεκεμβρίου 1968, όταν οι Rolling Stones, με τη συνοδεία μερικών από τους πιο εμβληματικούς καλλιτέχνες της δεκαετίας του ’60, ανέβηκαν στη σκηνή που ήταν διακοσμημένη σε στυλ τσίρκου. Το κοινό ανυπομονούσε για την παρουσίαση ενός μουσικού ντοκιμαντέρ που θύμιζε μία all-star συναυλία: το «The Rolling Stones Rock and Roll Circus».
Η διαδικασία των γυρισμάτων κράτησε σχεδόν 15 ώρες για να ολοκληρωθεί το ντοκιμαντέρ, το οποίο είχε προγραμματιστεί να μεταδοθεί από το BBC. Ωστόσο, αυτή η μετάδοση δεν έγινε ποτέ, κάτι που είχε ως αποτέλεσμα την απώλεια του φιλμ.
Μετά από τουλάχιστον 28 χρόνια, το φιλμ ανακαλύφθηκε, επεξεργάστηκε και τελικά κυκλοφόρησε στα δισκοπωλεία και στους κινηματογράφους. Το «The Rolling Stones Rock and Roll Circus» έκανε πρεμιέρα τον Οκτώβριο του 1996.
Ο Τζον Λένον και ο Μικ Τζάγκερ – δύο εμβληματικές φιγούρες της αγγλικής μουσικής.
Μια διαφημιστική ιδέα που εξελίχθηκε σε ένα all-star live
Η ιδέα προήλθε όταν ο Μικ Τζάγκερ σκέφτηκε να δημιουργήσει ένα μουσικό φιλμ για την προώθηση του άλμπουμ «Beggars Banquet», το οποίο είχαν πρόσφατα κυκλοφορήσει οι Rolling Stones. Ο σκηνοθέτης Μάικλ Λίντσεϊ-Χογκ επιλέχθηκε, καθώς είχε ήδη συνεργαστεί μαζί τους σε προηγούμενα έργα, όπως το ντοκιμαντέρ «Let it Be» των Beatles.
Η σύλληψη για το φιλμ εξελίχθηκε σταδιακά. Κατά τη διάρκεια μιας συνεδρίας brainstorming με τους Rolling Stones, ο Λίντσεϊ-Χογκ σημείωσε ιδέες στο χαρτί και τοποθέτησε στο κέντρο τον τίτλο του συγκροτήματος: έτσι γεννήθηκε η έννοια του τσίρκου.
Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν στο στούντιο Intertel (V.T.R. Services), το οποίο διαμορφώθηκε ειδικά για να αποτυπώνει την ατμόσφαιρα ενός τσίρκου. Καθίσματα τοποθετήθηκαν γύρω από τη σκηνή, με τους Rolling Stones να προσκαλούν φίλους για αυτή τη μοναδική παράσταση.
Οι Who, που μόλις είχαν ολοκληρώσει μια εκτενή περιοδεία.
Η ομάδα περιλάμβανε τους Jethro Tull, The Who, Taj Mahal και την Μάριαν Φέιθφουλ, με τη συγκλονιστική εμφάνιση του Τζον Λένον να κλέβει τις εντυπώσεις. Ο Λένον, μαζί με τη Γιόκο Όνο, τον Έρικ Κλάπτον και τον Μιτς Μίτσελ, ντράμερ του Τζίμι Χέντριξ, συμμετείχε υπό το όνομα The Dirty Mac.
Έτσι, κάποιες από τις πιο αναγνωρίσιμες προσωπικότητες της rock ‘n’ roll σκηνής της δεκαετίας του ’60 ενώθηκαν για μια μοναδική συνεργασία.
Ενθουσιασμός και προκλήσεις
Στις 11 Δεκεμβρίου, το πρωί, το συνεργείο, το κοινό και οι διάσημοι καλλιτέχνες εισήλθαν στον μαγευτικό κόσμο του τσίρκου για να ξεκινήσουν τις προετοιμασίες τους.
Απαραίτητες προετοιμασίες για την…
Αρχή των γυρισμάτων. Αν και το πρόγραμμα της ημέρας ήταν γεμάτο, η ατμόσφαιρα ήταν ήδη ηλεκτρισμένη.
Ξεκίνησε γύρω στις 2 το μεσημέρι, και τα πρώτα προβλήματα εμφανίστηκαν νωρίς στη διαδικασία. Οι απαραίτητες αλλαγές στη συμμετοχή των καλλιτεχνών, η οργάνωσή τους επί σκηνής και η σωστή τοποθέτηση στις κάμερες απαιτούσαν περισσότερο χρόνο από ό,τι είχε υπολογίσει ο Μάικλ Λίντσεϊ-Χογκ. Έτσι, το τελευταίο κομμάτι ολοκληρώθηκε γύρω στις 5 τα ξημερώματα της επόμενης ημέρας, μπροστά σε ένα κουρασμένο κοινό, με τους Rolling Stones να προσπαθούν να ξεπεράσουν την κούραση, το αλκοόλ και τα ναρκωτικά. Ο ενθουσιασμός του Μικ Τζάγκερ διατηρούσε ζωντανό το project. Ο κύριος λόγος που οι λήψεις προχώρησαν ήταν ο ενθουσιασμός του Μικ και η υπομονή του Λίντσεϊ-Χογκ, όπως θυμούνται όσοι ήταν παρόντες. Αν δεν υπήρχαν αυτοί οι δύο, πιθανώς το εγχείρημα θα είχε σταματήσει νωρίτερα. ### Η απογοήτευση του Μικ Τζάγκερ Παρά το ενθουσιασμό του, ο Μικ Τζάγκερ δεν ένιωθε ικανοποιημένος από την απόδοση ούτε τη δική του ούτε της μπάντας. Φήμες κυκλοφορούσαν ότι οι Who δεν ήταν και στην καλύτερή τους κατάσταση, ειδικά καθώς είχαν επιστρέψει πρόσφατα από μια μεγάλη περιοδεία και φαινόντουσαν αρκετά κουρασμένοι. Ο Μικ είχε αποφασίσει: το φιλμ δεν θα προβαλλόταν ποτέ. Αυτή η απόφαση επιβεβαιώθηκε για σχεδόν 28 χρόνια. ### Το φιλμ «στο συρτάρι» Για πολλά χρόνια, πιστευόταν ότι το ντοκιμαντέρ είχε καταστραφεί ή είχε χαθεί. Αυτή η αντίληψη άλλαξε το 1985, όταν, μετά τον θάνατο του κιμπορντίστα των Stones Ίαν Στιούαρτ, βρέθηκε ένα μεγάλο τμήμα του φιλμ στην αποθήκη του. Οκτώ χρόνια αργότερα, το υπόλοιπο εμφανίστηκε σε μια τραπεζική θυρίδα των Who στο Λονδίνο. Απαιτήθηκαν περίπου τρία χρόνια για την αποκατάσταση και επεξεργασία του φιλμ: στις 12 Οκτωβρίου 1996, το «The Rolling Stones Rock and Roll Circus» έκανε την πρεμιέρα του στο Walter Reade Theater, κατά τη διάρκεια του Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης. Δύο ημέρες αργότερα, κυκλοφόρησε το άλμπουμ που περιλάμβανε 15 ώρες μοναδικής μουσικής. ### Η συγκίνηση Αναμφίβολα, η συγκέντρωση τόσων σπουδαίων μουσικών σε ένα στούντιο για λίγες ώρες είναι κάτι μοναδικό. Ωστόσο, η μαγεία του «The Rolling Stones Rock and Roll Circus» έγκειται και στο γεγονός ότι ο Μπράιαν Τζόουνς έκανε την τελευταία του εμφάνιση με τους Rolling Stones. Επτά μήνες αργότερα, ο ιδρυτής και κιθαρίστας του συγκροτήματος θα βρεθεί νεκρός στην πισίνα του σπιτιού του, μόλις 27 ετών. «Μου τηλεφώνησε το βράδυ πριν αρχίσουμε και μου είπε ότι δεν θα έρθει. ‘Μισώ τους Rolling Stones’ ήταν τα λόγια του,» θυμάται ο Μάικλ Λίντσεϊ-Χογκ. Ο σκηνοθέτης χρειάστηκε να μιλήσει με τον Μπράιαν για 20 λεπτά για να τον πείσει να συμμετάσχει στα γυρίσματα και είναι πραγματικά ευγνώμονες γι’ αυτό. ### Και η φήμη Υπάρχουν φήμες που λένε ότι και στο συγκρότημα Led Zeppelin, που μόλις είχε σχηματιστεί, προσφέρθηκε η δυνατότητα να συμμετάσχει στο project, αλλά τελικά η ιδέα απορρίφθηκε από τους Rolling Stones.
