Μερικές μουσικές στιγμές γράφονται για να μείνουν — όχι μόνο στις ηχογραφήσεις, αλλά και στους τοίχους των στούντιο που τις φιλοξένησαν. Το Hansa Studios στο Βερολίνο είναι γεμάτο από τέτοιες ιστορίες. Μια από τις πιο ιδιαίτερες; Η ηχογράφηση του “Somebody” από τους Depeche Mode, με τον Martin Gore… εντελώς γυμνό, όπως ο ίδιος αποκάλυψε.
Η δεκαετία του ’80 ήταν μια εποχή αναζήτησης για την μπάντα, που ηχογραφούσε μέρη των άλμπουμ “Construction Time Again” και “Some Great Reward” στο ίδιο στούντιο όπου ο David Bowie έγραψε την «Τριλογία του Βερολίνου». Οι Depeche Mode αναζητούσαν τότε έναν πιο προσωπικό, βιωματικό ήχο, και το Βερολίνο —με την ωμή, αυθεντική του ενέργεια— τους πρόσφερε το κατάλληλο καλλιτεχνικό περιβάλλον.
Στο “Somebody”, ο Gore αποφάσισε να αφήσει στην άκρη τις ηχητικές υπερβολές και να επιστρέψει στην απλότητα. Όπως είχε δηλώσει το 1984 στο Melody Maker:
«Χρειαστήκαμε μόλις τρεις λήψεις για να πετύχουμε το αποτέλεσμα. Το τραγούδησα τελείως γυμνός στο υπόγειο του στούντιο, για να πιάσουμε την ατμόσφαιρα».
Ο Alan Wilder επιβεβαίωσε τη στιγμή με μια δόση έκπληξης και θαυμασμού:
«Ήταν δική του ιδέα. Έστρεψα το πιάνο για να μην τον βλέπω, αλλά ναι, ήταν ζωντανή ηχογράφηση, απλώς οι δυο μας. Και ναι, έβγαλε τα ρούχα του».
Το αποτέλεσμα; Ένα από τα πιο ευάλωτα και συναισθηματικά κομμάτια του συγκροτήματος — μια γυμνή, κυριολεκτικά και μεταφορικά, εξομολόγηση. Η φωνή του Gore μοιάζει με ψίθυρο που κρυφακούμε κατά λάθος, μια στιγμή βαθιάς τρυφερότητας που δεν χρειάζεται τίποτα παραπάνω από μερικές νότες και ειλικρίνεια.
Το “Somebody” παραμένει μέχρι σήμερα ένα από τα πιο ανθρώπινα και συγκινητικά τραγούδια των Depeche Mode — όχι λόγω κάποιας ασυνήθιστης ιστορίας στο στούντιο, αλλά γιατί αυτή η ιστορία υπογραμμίζει κάτι σπάνιο στη μουσική: την τόλμη να είσαι ειλικρινής, όσο γυμνός κι αν αισθάνεσαι.
