Το “Happy Together” είναι ένα από εκείνα τα τραγούδια που μοιάζουν να υπάρχουν αιώνια, σαν μια μελωδία χαραγμένη στη συλλογική μνήμη της ανθρωπότητας. Είναι τόσο γνώριμο που σχεδόν ξεχνάμε ότι κάποτε γράφτηκε από κάποιον. Όμως, πίσω από αυτήν την αθάνατη μελωδία, κρύβεται μια ιστορία γεμάτη απορρίψεις, επιμονή και μια καριέρα που σώθηκε την τελευταία στιγμή.
Μια ιδέα που γεννήθηκε από ένα κούρδισμα κιθάρας
Όλα ξεκίνησαν στα μέσα της δεκαετίας του ’60 με τον Alan Gordon, έναν ντράμερ και βασικό τραγουδοποιό του συγκροτήματος The Magicians, οι οποίοι δεν κατάφεραν ποτέ να ξεχωρίσουν ιδιαίτερα. Ο Gordon, όμως, είχε στο μυαλό του μια μελωδία, εμπνευσμένη από τις ατελείωτες πρόβες κουρδίσματος του κιθαρίστα της μπάντας, Allan ‘Jake’ Jacobs.
Ο Jacobs συνήθιζε να πατάει μια συγχορδία E major και να παίζει τις νότες μία-μία, ξεκινώντας από την υψηλή Ε. Ο Gordon, ενοχλημένος αλλά ταυτόχρονα μαγεμένος από αυτό το μοτίβο, το είχε στο μυαλό του για καιρό. Σε ένα ταξίδι προς τη Βοστώνη για να επισκεφτεί τον πατέρα του, άρχισε να παίζει με τη μελωδία, μεταφέροντάς την τρεις τόνους ψηλότερα. Και κάπως έτσι, δημιουργήθηκε μία από τις πιο χαρακτηριστικές μελωδίες των ‘60s.
Γνωρίζοντας ότι είχε στα χέρια του κάτι μοναδικό, πρότεινε στον Jacobs να γράψουν το τραγούδι μαζί. Εκείνος, όμως, αρνήθηκε. Μια απόφαση που σίγουρα θα μετάνιωσε αργότερα. Αντί για τον Jacobs, ο Gordon στράφηκε στον τραγουδιστή των Magicians, Gary Bonner, για να ολοκληρώσουν το κομμάτι.
Ένα ντέμο τόσο κακό που κανείς δεν το ήθελε
Μέχρι τότε, οι Magicians διαλύονταν, οπότε ο Gordon και ο Bonner αποφάσισαν να προωθήσουν τη μουσική τους σε άλλα συγκροτήματα. Ηχογράφησαν ένα ντέμο του “Happy Together”, αλλά το αποτέλεσμα ήταν απογοητευτικό:
- Ο Gordon έπαιζε μια κακοκουρδισμένη ακουστική κιθάρα σαν… ντράμερ.
- Ο Bonner τραγουδούσε δυνατά ενώ χτυπούσε τους μηρούς του για ρυθμό.
Αυτό το πρόχειρο ντέμο απορρίφθηκε από πολλές μπάντες της εποχής, όπως οι The Tokens, The Happenings και The Vogues.
Οι The Turtles και η δεύτερη ευκαιρία του τραγουδιού
Την ίδια περίοδο, οι The Turtles περνούσαν κρίση. Είχαν κάνει επιτυχία το 1965 με το “It Ain’t Me Babe” του Bob Dylan, αλλά μέχρι το 1966, οι πωλήσεις τους κατέρρεαν και τα μέλη του συγκροτήματος αποχωρούσαν. Ήταν μια μπάντα σε αδιέξοδο που χρειαζόταν απεγνωσμένα ένα χιτ.
Όταν έπεσε στα χέρια τους το κακόγουστο ντέμο του “Happy Together”, αν και συμφώνησαν ότι ακουγόταν απαίσιο, κατάλαβαν ότι πίσω από την κακή εκτέλεση κρυβόταν μια χρυσή μελωδία.
Έτσι, πήραν το τραγούδι και μπήκαν στο στούντιο Sunset Sound στο Λος Άντζελες. Με έναν καινούργιο μπασίστα, τον Chip Douglas, που αποδείχτηκε εξαιρετικός ενορχηστρωτής, το τραγούδι απέκτησε την πληθωρική, σχεδόν ψυχεδελική ενορχήστρωση που το έκανε ακαταμάχητο. Μέσα σε 15 takes, είχαν καταγράψει μια έκδοση που έμελλε να αλλάξει την πορεία της μπάντας.
Το τραγούδι που νίκησε τους Beatles
Όταν το “Happy Together” κυκλοφόρησε το 1967, έγινε τεράστια επιτυχία. Εκτόπισε το “Penny Lane” των The Beatles από την κορυφή του Billboard Hot 100 και έσωσε τους The Turtles από τη διάλυση.
Αυτό που κάνει το τραγούδι ξεχωριστό, πέρα από τη ζωντανή, χαρούμενη μελωδία του, είναι η αντίθεση που υπάρχει στους στίχους. Ενώ ακούγεται σαν ένας ξέγνοιαστος ύμνος στην αγάπη, στην πραγματικότητα είναι ένα τραγούδι για την εμμονή και τον ανεκπλήρωτο έρωτα. Δεν μιλάει για δύο ανθρώπους που είναι ευτυχισμένοι μαζί, αλλά για το πόσο όμορφα θα μπορούσαν να είναι αν τα συναισθήματα ήταν αμοιβαία.
Από τα σκουπίδια στην αθανασία
Το “Happy Together” είναι η απόδειξη ότι μερικές από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της μουσικής γεννήθηκαν μέσα από απογοητεύσεις και απορρίψεις. Από ένα ντέμο που ακούστηκε τόσο κακό που κανείς δεν το ήθελε, εξελίχθηκε σε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα τραγούδια όλων των εποχών. Και, τελικά, αποδεικνύει ότι, κάποιες φορές, μια δεύτερη ευκαιρία είναι το μόνο που χρειάζεται ένα αριστούργημα για να βρει τη θέση του στην ιστορία.
