Το 2025 ήταν η χρονιά που ο Tyler, the Creator απέδειξε ότι μπορεί να κατακτήσει κάθε δημιουργικό χώρο. Από τη μουσική μέχρι τον κινηματογράφο, ο πολυδιάστατος καλλιτέχνης έζησε μια περίοδο που συνδύασε καλλιτεχνικό ρίσκο, απρόσμενες συνεργασίες και απόλυτη αυτοπεποίθηση. Μετά την κυκλοφορία του Chromakopia και το αιφνιδιαστικό Don’t Tap The Glass, η εκρηκτική του εμφάνιση στην ταινία Marty Supreme έρχεται να επιβεβαιώσει ότι βρίσκεται στην πιο ώριμη και ελεύθερη φάση της καριέρας του
Πριν από λίγο καιρό, ο Tyler, the Creator είχε σχολιάσει σε μια ανάρτηση του Steve Lacy στο Instagram, εκφράζοντας την κατανόησή του για την πίεση των θαυμαστών που απαιτούσαν συνεχώς νέο υλικό. Είχε τότε γράψει πως ήθελε να γίνει ηθοποιός, και κανείς δεν πήρε στα σοβαρά αυτή τη φράση. Ένα χρόνο αργότερα, αυτό που φαινόταν σαν αστείο, μετατράπηκε σε πραγματικότητα. Ο Tyler όχι μόνο ασχολήθηκε με την υποκριτική, αλλά κέρδισε εντυπώσεις με μια ερμηνεία που αποδεικνύει το βάθος και το ένστικτό του ως δημιουργού.
Στο κινηματογραφικό Marty Supreme του Josh Safdie, ο Tyler, υπογράφοντας ως Tyler Okonma, δίνει ζωή στον Wally, έναν ταξιτζή που μπλέκεται σε ένα πολύπλοκο σχέδιο μαζί με τον Marty, τον χαρακτήρα του Timothée Chalamet. Οι δυο τους, παθιασμένοι με το πινγκ πονγκ, στήνουν ένα παιχνίδι εξαπάτησης, εκμεταλλευόμενοι τις κοινωνικές προκαταλήψεις της εποχής. Ο Wally, μέσα από την εξυπνάδα και το πνεύμα του, κινείται ανάμεσα σε χιούμορ και ένταση, αναδεικνύοντας μια σπάνια κινηματογραφική ισορροπία που φέρει ξεκάθαρα την υπογραφή του Tyler.
Παρόλο που ο ρόλος του Wally δεν είναι ο πιο πολυδιάστατος σεναριακά, ο Tyler, the Creator τον μετατρέπει σε κάτι πολύ μεγαλύτερο από αυτό που αρχικά γράφτηκε στο χαρτί. Με την εκφραστικότητα και τον φυσικό του ρυθμό, δίνει βάθος σε έναν χαρακτήρα που σε άλλα χέρια θα έμοιαζε δευτερεύων. Στην ουσία, ο Tyler αποδεικνύει πως μπορεί να κυριαρχήσει στην οθόνη με την ίδια άνεση που κυριαρχεί στη μουσική του.
Συνέντευξή του αποκάλυψε πως μεγάλο μέρος της ερμηνείας του βασίστηκε στον αυτοσχεδιασμό. Είπε πως δεν ήθελε να αποστηθίσει λόγια, γιατί κάτι τέτοιο θα κατέστρεφε τη φυσικότητα των σκηνών. Αυτή η προσέγγιση θυμίζει τον τρόπο που λειτουργεί στη μουσική — αυθόρμητος, απρόβλεπτος και πάντα αληθινός. Ο ίδιος έχει δηλώσει πως πολλές φορές ανεβαίνει στη σκηνή λίγα λεπτά μετά από έναν ύπνο και δίνει την καλύτερη του παράσταση. Αυτό το ένστικτο, αυτή η ενέργεια, είναι που τον κάνει τόσο ξεχωριστό.
📌 Διαβάστε Επίσης: Ο Tyler, The Creator επιστρέφει με το freestyle “Sag Harbor” και κάνει απολογισμό μιας κορυφαίας χρονιάς
Η σχέση του Tyler με την εικόνα δεν είναι καινούργια. Από τα πρώτα του χρόνια με τους Odd Future, ο ίδιος σκηνοθετούσε μουσικά βίντεο που συζητιούνταν όσο και τα ίδια του τα τραγούδια. Το “Yonkers” ήταν η απόδειξη πως είχε τη ματιά ενός σκηνοθέτη, με εικόνες που έμεναν χαραγμένες. Σήμερα, με τη συμμετοχή του στο Marty Supreme, αυτή η δημιουργική εξέλιξη φτάνει σε ένα εντελώς νέο επίπεδο. Δεν είναι πλέον μόνο ένας μουσικός που δοκιμάζει κάτι διαφορετικό — είναι ένας ολοκληρωμένος καλλιτέχνης που χτίζει καριέρα με όρους δικούς του.
Η καλλιτεχνική του επιτυχία δεν περιορίστηκε στη μεγάλη οθόνη. Την ημέρα των Χριστουγέννων, χωρίς καμία προειδοποίηση, ο Tyler κυκλοφόρησε το νέο freestyle Sag Harbor. Το κομμάτι, χωρίς καμπάνια ή ανακοινώσεις, έγινε αμέσως αντικείμενο συζήτησης. Με στίχους που μιλούν για επιτυχία, ελευθερία και την ικανότητά του να παραμένει μπροστά από όλους, το τραγούδι αποτυπώνει την ψυχολογία ενός καλλιτέχνη που ξέρει την αξία του και δεν νιώθει την ανάγκη να την αποδείξει.
📌 Διαβάστε Επίσης: Clipse – Tyler, the Creator: Μια σκοτεινή hip-hop ιστορία στο «P.O.V.»
Όταν αναφέρεται στη μουσική του, ο Tyler έχει συχνά τον τόνο κάποιου που δεν χρειάζεται επιβεβαίωση. Στο Sag Harbor, μιλάει με αυτοπεποίθηση για τις πωλήσεις συναυλιών, τους στόχους και την πορεία του μέσα στη βιομηχανία. Εκεί, αφήνει να εννοηθεί πως έχει δει όλους όσους θεωρούνται «κορυφαίοι» και δεν νιώθει καμία απειλή. Αυτή η στάση συνοψίζει τη φιλοσοφία του: δεν ακολουθεί τις τάσεις, τις δημιουργεί.
Η πορεία του το 2025 δείχνει έναν καλλιτέχνη που πειραματίζεται χωρίς φόβο. Ο Tyler, the Creator έχει φτάσει σε ένα σημείο όπου δεν τον περιορίζουν είδη ή κατηγορίες. Εναλλάσσεται με ευκολία ανάμεσα στη μουσική, τη σκηνοθεσία και την υποκριτική, χωρίς να χάνει την ταυτότητά του. Το κοινό του τον ακολουθεί, όχι γιατί περιμένει κάτι συγκεκριμένο, αλλά γιατί κάθε φορά καταφέρνει να εκπλήσσει.
Αυτό που κάνει τη φετινή του πορεία τόσο ξεχωριστή είναι η απόλυτη αίσθηση ελέγχου. Είτε πρόκειται για ένα άλμπουμ που κυκλοφορεί απροειδοποίητα, είτε για μια κινηματογραφική συμμετοχή που κανείς δεν περίμενε, ο Tyler δείχνει πως μπορεί να κατευθύνει την αφήγηση της καριέρας του όπως ακριβώς θέλει. Δεν προσαρμόζεται στη βιομηχανία — τη διαμορφώνει.
📌 Διαβάστε Επίσης: Tyler The Creator: Καλλιτέχνης της Χρονιάς 2025 από την Apple Music
Στο Marty Supreme, η παρουσία του λειτουργεί σαν γέφυρα ανάμεσα σε δύο κόσμους: αυτόν του ανεξάρτητου σινεμά και εκείνον της mainstream μουσικής. Με την ερμηνεία του, καταφέρνει να γεφυρώσει αυτές τις πλευρές, χωρίς να φαίνεται πως προσπαθεί. Είναι ένας ρόλος που θα μπορούσε εύκολα να περιοριστεί σε στερεότυπα, αλλά ο Tyler τον μετατρέπει σε κεντρικό στοιχείο του φιλμ, προσθέτοντας χιούμορ, ένταση και έναν αέρα αλήθειας.
Το αποτέλεσμα είναι μια χρονιά όπου ο Tyler, the Creator δεν απλώς δημιούργησε — κυριάρχησε. Η μουσική, οι εμφανίσεις, οι επιλογές του, όλα δείχνουν έναν καλλιτέχνη που λειτουργεί πέρα από τους κανόνες. Και παρόλο που δεν χρειάζεται να αποδείξει τίποτα, κάθε του κίνηση μοιάζει να επιβεβαιώνει ξανά γιατί παραμένει μοναδικός.
