Ο θρύλος της μουσικής Prince συνεχίζει να μαγεύει ακόμη και χρόνια μετά τον θάνατό του. Νέες αποκαλύψεις από το Hollywood ρίχνουν φως στη λαμπερή και αλλόκοτα εκκεντρική πλευρά του, με λεπτομέρειες για τις μυστικές του συνήθειες, τα ξαφνικά live μέχρι τα ξημερώματα και την απίστευτη αδυναμία του στις τηγανίτες. Το μυστήριο γύρω από τη ζωή του “Purple Rain” σταρ δεν σταματά ποτέ να συναρπάζει.
Ο Prince παραμένει ένα από τα πιο αινιγματικά πρόσωπα που πέρασαν ποτέ από τη μουσική σκηνή. Εννέα χρόνια μετά τον θάνατό του, ιστορίες για τη ζωή του συνεχίζουν να κυκλοφορούν, αποκαλύπτοντας έναν καλλιτέχνη που ζούσε όπως δημιουργούσε — με πάθος, μυστήριο και απόλυτη ελευθερία. Ένα πρόσφατο αφιέρωμα του Vanity Fair επανέφερε στο φως ιστορίες από τα άγρια χρόνια του Hollywood, όταν ο Prince μεσουρανούσε, γεμίζοντας κάθε χώρο με την παρουσία του.
Σύμφωνα με τον Jason Pomeranc, συνιδρυτή της αλυσίδας Thompson Hotels, ο Prince συνήθιζε να εμφανίζεται απρόσμενα στα πάρτι και στα club της εποχής. Μια τέτοια τοποθεσία ήταν το Teddy’s, το θρυλικό μπαρ του Hollywood Roosevelt Hotel, όπου —όπως αποκάλυψε— ο Prince έπιανε την κιθάρα του και έδινε αυτοσχέδιες παραστάσεις μέχρι το ξημέρωμα, μόνο και μόνο γιατί είχε όρεξη να παίξει μουσική.
Ο Pomeranc θυμάται χαρακτηριστικά πως «αν δεν ήσουν εκεί, απλώς το έχανες». Την εποχή πριν από τα social media, τα μυστικά pop-up shows του Prince έδιναν στον κόσμο του Los Angeles έναν λόγο να κυκλοφορεί νύχτα, προσπαθώντας να προλάβει το επόμενο αυθόρμητο live του εκκεντρικού μουσικού.
📌 Διαβάστε Επίσης: Prince: Η αγάπη του για το “Whole Lotta Love” των Led Zeppelin και οι 50+ ζωντανές διασκευές
Όπως αποκάλυψε ο ίδιος, ο Prince είχε ιδιαίτερες συνήθειες ακόμη και στα πιο απλά πράγματα — όπως το φαγητό. Κατά τη διάρκεια των διαμονών του στα πολυτελή ξενοδοχεία του Los Angeles, ζητούσε να αλλάζει τη διακόσμηση της σουίτας του για να ταιριάζει στη διάθεσή του: λευκά χαλιά, μωβ πινελιές και μια minimal αισθητική που θύμιζε σκηνικό βιντεοκλίπ. Και το πιο παράξενο απ’ όλα; Για μέρες έτρωγε μόνο pancakes. Ναι, μόνο pancakes.
Ο Pomeranc θυμάται ότι ο τραγουδιστής μπορούσε να παραμείνει μέρες στο ρετιρέ, με την κουζίνα του ξενοδοχείου να ετοιμάζει ασταμάτητα τηγανίτες. Ένα μικρό παράδειγμα της αλλόκοτης, σχεδόν θεατρικής προσωπικότητας του Prince, που ζούσε μέσα στην υπερβολή με τον δικό του, εντελώς μοναδικό τρόπο.
📌 Διαβάστε Επίσης: Apollonia: Η μούσα του Prince σε δικαστική μάχη για το όνομά της
Γεννημένος στη Μινεάπολη της Μινεσότα, ο Prince Rogers Nelson —όπως ήταν το πλήρες όνομά του— έγινε γνωστός για τον απόλυτα δικό του ήχο, έναν εκρηκτικό συνδυασμό funk, rock, R&B, soul, pop και hip-hop. Από τα τέλη της δεκαετίας του ’70, ο Prince δημιούργησε ένα μουσικό σύμπαν που κανείς άλλος δεν τόλμησε να αγγίξει. Κάθε του άλμπουμ ήταν μια νέα εποχή: από το “1999” μέχρι το “Sign O’ The Times” και φυσικά το αξεπέραστο “Purple Rain”.
Ο επτάκις βραβευμένος με Grammy καλλιτέχνης είχε κυκλοφορήσει 39 άλμπουμ στη διάρκεια της ζωής του, ενώ μετά τον θάνατό του η οικογένειά του αποκάλυψε ότι κάτω από το σπίτι του, στο Paisley Park, υπήρχε ένα θησαυροφυλάκιο γεμάτο με αδημοσίευτα τραγούδια. Ο Prince είχε ηχογραφήσει εκατοντάδες κομμάτια που δεν είδαν ποτέ το φως της δημοσιότητας όσο ζούσε — ένα μουσικό αρχείο που σήμερα θεωρείται ανεκτίμητο.
Το “Purple Rain”, η ταινία και το soundtrack που άλλαξαν για πάντα τη μουσική και την pop κουλτούρα, κέρδισαν Όσκαρ και δύο Grammy, καθιερώνοντας τον Prince ως καλλιτέχνη-φαινόμενο. Το soundtrack παρέμεινε για 24 εβδομάδες στην κορυφή του Billboard 200, και μέχρι σήμερα θεωρείται ένα από τα καλύτερα άλμπουμ όλων των εποχών.
📌 Διαβάστε Επίσης: Lily Allen: “Δεν χρειάζομαι εκδίκηση” – Η νέα της ζωή μετά τον χωρισμό με τον David Harbour
Πέρα όμως από τη μουσική, ο Prince ήταν γνωστός και για το πνεύμα ανεξαρτησίας του. Πάλεψε για τα δικαιώματα των καλλιτεχνών, εναντιώθηκε στις δισκογραφικές εταιρείες και άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε την καλλιτεχνική ελευθερία. Ήταν ο πρώτος μεγάλος σταρ που αμφισβήτησε δημόσια τη βιομηχανία της μουσικής, αφαιρώντας το όνομά του από τα συμβόλαια και αντικαθιστώντας το με ένα σύμβολο που έγινε συνώνυμο της επανάστασης.
Ο θάνατός του, στις 21 Απριλίου 2016, από ατύχημα που σχετιζόταν με φάρμακα, συγκλόνισε τον πλανήτη. Ο Prince έφυγε στα 57 του, αφήνοντας πίσω του έναν κόσμο πιο άδειο αλλά και πιο ελεύθερο, αφού το έργο του έσπασε κάθε μουσικό καλούπι.
Η μυθική του παρουσία παραμένει ζωντανή σε κάθε αφιέρωμα, σε κάθε νέα ιστορία που ξεπηδά από τα παρασκήνια. Οι αφηγήσεις για τις συνήθειες του, όπως η αγάπη του για τις τηγανίτες και η επιμονή του να μεταμορφώνει κάθε χώρο γύρω του, δείχνουν πως ο Prince δεν ήταν απλώς ένας σταρ — ήταν ένα καλλιτεχνικό πνεύμα που ζούσε έξω από κάθε κανόνα.
Σήμερα, κάθε αναφορά στο όνομά του προκαλεί νοσταλγία και δέος. Ο Prince δεν ήταν ποτέ απλώς μουσικός. Ήταν φαινόμενο. Ήταν σύμβολο ελευθερίας. Ήταν εκείνος που δίδαξε ότι η τέχνη είναι πράξη ζωής.
